Op de handen af te tellen.

JA, ze zijn d'r. De tickets. Dat betekend dat we de vertrek datum nu op onze handen kunt aftellen. Nog 10 nachtjes slapen en dan is het zover. Hhhooooo.

Wegrennen

Ieder jaar gebeurt het weer. Het is al bijna zover. Wij moeten nog zo veel doen. Gaan we het wel op tijd redden. En dan gaat ma Scholtz ook nog verhuizen. Kortom, de stress slaat genadeloos toe. Er ligt nog een hele berg werk dat moet worden gedaan. Dat nooit afkomt, omdat we telkens worden afgeleid. Uit ervaring weten we dat daar maar 1 oplossing voor is.

WEGRENNEN.

We hebben dus een voor midweekje een luxe bungalow in het bos gehuurd. Niemand weet het te vinden (zelfs wij moesten zoeken).

.

Telefoon uit, computers mee en kop in het zand. Tussen het werk door wandelen we in het bos, genieten van ons privé bubbelbad en nemen een duikje in het subtropische zwemparadijs.

.

Wist je trouwens dat de heide schitterend zijn als ze bloeit.

En zie daar. Het is vandaag maandag en bijna al het werk is verricht. We zijn weer thuis en bijna niemand heeft ons gemist. We horen hier en daar wel: Gho ik dacht dat jullie al weg waren. Zo zie je maar weer, voor alles is een oplossing. Wie had dat gedacht.

Ramadan en Lariam

Ja de tijd vliegt voorbij. De afgelopen week is er weer heel wat gebeurt. Zo is bijvoorbeeld de RAMADAN afgelopen woensdag begonnen. De ramadan gaat van start met de vastenmaand. Dit is een maand van bezinning en medeleven. Jonge kinderen, zwangere vrouwen en reizigers doen niet mee aan de vastenmaand.

Er word in de vasten maand niets gegeten of gedronken tussen zonsopgang en zonsondergang. Ook roken, vloeken en sex zijn taboe. Bij deze wens ik iedereen die nu aan het vasten is veel sterkte en geluk.

Ik kan me heel goed voorstellen dat al die vastende mensen inmiddels al een beetje licht in hun hoofd zijn. Zich niet helemaal zichzelf voelen. Nou, zo voelen wij ons ook op het moment. En we vasten niet eens. Waarom wij ons dan toch een beetje verward voelen? Nou... Wij zitten nu 3 weken voor vertrek en zijn dus begonnen met onze anti-malaria kuur.

Lariam. Iedereen die ervaring heeft met dit medicijn weet waar ik het over heb. Even voor de leken onder ons. Laat ik zeggen dat de bijwerkingen dusdanig erg zijn dat je gaat twijfelen of je het wel moet innemen.

• diarree
• evenwichtstoornissen
• haaruitval
• koorts
• huiduitslag
• hartfrequentie afnamen
• psychoses
• Leverperforatie

Maargoed, malaria is erger. Daar ga je namelijk gewoon dood aan als je het niet behandelt. En ach, de ergste bijwerkingen die wij hebben zijn nachtmerries op de dag van innamen. Dus 1 keer per week. Dat kan onze pret niet drukken.

Pre-inpakken

Het begint nu echt op te schieten. Nog 23 nachtjes en dan mogen we weer. We hebben van de week een enorme nieuwe koffer gekocht. Echt gif groen. Hij is echt spuug lelijk. Weten we in ieder geval zeker dat niemand anders er met onze koffer vandoor gaat. Het is ook handig bij de bagageband. Je ziet direct dat je koffer er aan komt. Wij hoeven niet steeds op de labels van iedere zwarte koffer te kijken. Handig dus.

Ik ben ook stiekem al begonnen met Pre-inpakken. Badkleding, zomerjurkjes, klamboe en zaklamp. Kortom alles wat we hier nu niet meer gebruiken. De medicijnen/EHBO tas puilt ook al uit van de vitaminen pillen en verbandjes. Bob is voor een prefentief bezoekje langs de huisarts geweest. Zo hopen we bob's reeskak onder controle te houden dit jaar.

Gisteren heb ik de stoute schoenen maar eens aangetrokken en ben naar de kapper geweest om alles er weer af te laten knippen. Lekker kort en luchtig. Hoef ik straks in Gambia niet perse iedere ochtend onder de KOUDE douche om mijn haar in model te krijgen. Ja daar is over na gedacht. Bob is volgende week aan de beurt. Dan ga ik hem eigen handig millimeteren met de tondeuce.

Adji

Afsluiting De Breek

Het was me wel weer een Oer-Hollandse zomer dit jaar. Regen, wind, hagel. Ja, de dagen boven de 30 graden waren op 1 hand te tellen. En dan heb je toch wel een beetje een probleem als buitenbad. Toch verbaasde het me iedere keer weer als er kinderen klappertandend aan het bad stonden.

Afgelopen zaterdag was het dan zo ver. Tijd om af te zwemmen voor het A, B en C diploma. Na een kleine bui in de ochtend bleef het de rest van de dag gelukkig droog. We hadden gezellige muziek en 2 maffe clowns die het hele gebeuren opvrolijkte. De kinderen hadden het na hun zin. En ja, alle 60 afzwemmertjes hebben hun diploma gehaald. Een betere afsluiting van het seizoen kun je niet wensen.

's Avonds zijn we nog heerlijk uit eten geweest met het hele team. We hadden onze oude vriend Semhar een traditionele Ethiopische bruidsmaaltijd laten bereiden. Dat was natuurlijk Shocking. Met je handen eten, HEET, op een klein krukje zitten, bier uit een kokosnoot. Hihihihi.

Nu het zwembad seizoen officieel achter de rug is kan ik me helemaal gaan storten op de voorbereidingen voor Gambia.

Bubba

VoorPret

Er even een paar maandjes per jaar tussen uit gaat niet vanzelf. Het klinkt voor veel mensen misschien als een droom, MAAR... Er moet zo veel geregeld worden voor dat de echte pret begint.

• Waar halen we een goedkope ticket vandaan?
• Moeten we geen inentingen halen, en malariatabletten?
• Wat moet er vooruit verscheept worden?
• Wie zorgt er voor onze twee poezenkindjes?
• Wie gaat er in het huis/zorgt er goed voor?
• Is alles geregeld met de gasten die gaan komen?
• Hoe verwijs je de post ook al weer naar een ander adres?
• Worden alle rekeningen wel betaald als we weg zijn?

Kortom vragen genoeg, dus het regelen kan beginnen. De 1ste vier punten hebben we inmiddels al achter de rug. Jaaa, ook de inentingen hebben we vanochtend vroeg gehaald. Weer een dikke 130 euries lichter. Het lijkt wel of ze ieder jaar een nieuwe vaccinatie er bij bedenken voor ons.

We waren gezellig samen met Wolter. Ons Gambiagroentje. Het wordt zijn eerste keer. Hij is vol van zijn reis naar donker Afrika. Jaaaa, aan hem gaan we nog heel wat plezier beleven.

Nou de nieuwe Blog is bij deze geopend, kortom de voor pret kan officieel van start gaan.

Adji