Back in Gambia

Jaaaaaa, daar ben ik dan, Naar een dikke week Gambia. Eindelijk weer een keer on-line. Ik zit net door m'n dagboekje te bladeren om een leuke passage op te zoeken voor de blog. Ik heb al zo veel geschreven. Het lijkt wel of ik er al maanden ben. Helaas kunnen we nog geen foto's erbij zetten. Maar toch, Hier een kleine inpressie van de 1ste week.

6 Oktober
Na een kort nachtje betrap ik mezelf erop dat ik al bij de 1ste zonnestralen naar buiten wil rennen. WE ZIJN ER WEER. Het land van handjes schudden en prietpraat, Toeterende auto's en rood zand. Na ons ontbijt stappen we in een locale taxi naar Rohey. Wollie kijkt z'n ogen uit. Dus dit is Gambia. Eenmaal bij Rohey worden we met open armen ontvangen. Veel oude bekende en "hello how are you's " Wollie maakt voor het 1ste kennis met het echte Afrikaanse leven. Hij kijkt nieuwsgierig en een tikje gegeneert in de rondte. Dat die mensen zo kunnen leven. Ja en dan in de Ferrari naar Tanji. Nu moet je weten dat Ferrari in Gambia een heeeeele oude auto betekend. Dus de 1ste stop is ... de Garage. Het komplete voorwiel incl. behuizing moet even vervangen worden. Door een nog oude ogend exemplaar. Wollie lacht schaapachtig. Hij kan het niet meer verwerken. Na een half uur sleutelen rijden we weer. Op naar huis. Op naar de PiccaLaa. Een vissersdorpje uit duizenden. Wollie ziet de charme nog niet. Dat komt denk ik door de visgeur hier.

13 Oktober
Vannacht heeft men de maan gezien. De maan waar het hele Gambiaanse volk al een maand lang naar uit heeft gekeken. Nieuwe Maan. Het einde van de Rammadan, Het einde van de vasten maand. Tijd voor het suikerfeest Koriteh. Rond 1 uur s' middags rijden we opgedoft en al naar Rohey. Wolli heeft in Banjul een schitterende jurk gekocht, en vermaakt zich er nu uitstekend in. Tot de lunch gaat alles z'n gebruikenlijke gangetje bij Rohey. Kinderen spelen, vrouwen koken en mannen maken Ataya (thee). Daar komt de lunch. Lamb (schaap) Yassa (met peper). Heerlijk. Tenimste, dat vindt ik. De heren denken er anders over. Dat is dan hun probleem. Ik eet gewoon voor 3 man. Na de lunch komen de kids voor hun Salibo. Mooi aangekleed vragen ze om geld/snoep. Wij hebben dit jaar een fantastische Salibo van Wollies VW importeur. Kleine Keversleutelhangers. Als je aan de onderkant drukt gaan de koplampjes branden. 1 groot succes. Wollie is sinterklaas, en dat bevalt hem wel. Foto links, foto rechts. Iedereen is blij, dus een perfecte dag.
Adji