Deze week is voor ons best verwarrend. De groep die zou komen is er niet, dus hebben we zeeen van tijd. 1 gast is er echter wel. Dat is Arnold. Hem hebben we uit nederland latenkomen om het stokje van ons over te nemen in Gambia. dat wil zeggen in de tijd dat we er zelf niet zijn. Deze trainingsweek staat dus in het teken van Nieuwe gebieden, en nieuwe mogelijkheden.
.
Tussen al dat vogelen door hebben we ook nog wat tijd vrij weten te maken voor Roheys compound. We hebben daar weer eens een oer Hollands dagje gehouden. Met (Ja, ja) pannekoeken. Dat was weer dikke pret. Grote stapels pannekoeken, overgoten met stroop. Hoe meer stroop hoe beter. Hihihi, het blijven hier zoetbekken.
.
Deze week hebben we ook minder leuk nieuws gehad uit Nederland. Ons Poezekindje is er niet meer. SNIK Snik. Ze had een tumor in haar bekje die te snel groeide. Toen ze niet meer at en er ook nog bloed uit haar bekje kwam was de keus snel gemaakt. IK moet zeggen dat ik erg verdrietig was toen ik dit las. Je bent hier zo hulpeloos ver weg. Je kan niet anders dan Ja of Nee zeggen tegen inslapen. Ons lieve kleine meisybeisy. 
Geen opmerkingen:
Een reactie posten