Verassend Tendaba

We wilde een verassend Tendaba en dat kregen we ook. Onze 4 dagen Tendaba waren namelijk alles behalve doorsnee. Alles verliep anders dan voorgaande jaren. Het begon direct de eerste dag al. We kwamen door onze alternatieve rit erheen later aan dan gebruikelijk.

De dag erna maakte we in de namiddag een avondJeepsafarie...in een vrachtwagen. Ja je leest het goed, een vrachtwagen. De Jeep was stuk en dus was de enige andere mogelijkheid om de nachtzwaluwen te zien om dan toch maar met z'n 4 in de grote omgebouwde vrachtwagen plaats te nemen. En ja hoor. We zagen er 1. De langstaartnachtzwaluw. Hij bleef braaf midden op de weg zitten om bewonderd te worden. Het heeft altijd wel wat in zo'n natuurreservaat in het pikkendonker.

.

Onze 3 de dag stond totaal in het teken van de boottocht. We hadden ons elektra-motortje mee genomen en wilde deze ook hier uitproberen. Om 9 uur namen we plaats in de iets te grote boot en voeren naar de Bolongs aan de anderekant van de gambiarivier. Al snel bleek dat ons motortje het hier niet echt trok. De boot was te groot en de stroming te sterk. We verplaatste ons met een gemiddelde snelheid van 2 km per uur. Het grote voorbeeld was echter wel dat de vogels bleven zitten. Ze hoorde je gewoon niet aankomen. Wij konden daarom mooie foto's maken en genieten van de vogelgeluiden. Maar toch 2 km per uur is niet erg snel. Dus we besloten toch ook maar een groot deel met de dieselmotor te doen.

.

Halverwegen de tocht zagen we ineens een Wooly-necked stork in de boom zitten. Mathieu's favorite vogel. We schreeuwen in koor STOP tegen de bestuurder. Die schrok zo dat hij bij het achteruit zetten van de motor het hele gevaarte in het water gooit. SHIT. Gelukkig zat de motor vast aan een kabel, maar hij was kletsnat. Gelukkig start hij wel weer, maar de bestuurder zegtnu dat de diesel bijna op is. Wat, hoe komen we dan in godsnaam die Gambia-rivier weer over. Ons motortje trekt dat niet en we hebben maar 1 rooispaan. Nou om een lang verhaal kort te maken. We kramen pas om 3 uur weer terug in het camp. Normaal duurd de boottocht max. 3 uur. Over waard voor je geld gesproken.

.

Onze vogelgids Wandy voelt zij extreem schuldig. Wij proberen hem te kalmeren door te zeggen dat "Things happen in de Gambia". Hij bied ons aan om in de namiddag nog een wandeling te maken naar the airport. Vogelen met onze eigen bus. Wij stemmen in en zitten 's middags in de bus. Hassan rijd en we kijken. Als de avond valt zien we boomvalken jagen op muggen en andere insecten. Echt leuk om te zien. Het wordt donker dus besluiten we terug te gaan. Misschien zien we nog Nachtzwaluwen. En hier ging het mis. Bij het 1ste de beste rijstveldje kwam de bus vast te zitten. Echt vast. Er zat dus niets anders op dan lopen naar het camp. In het dorp werd de plaatselijke bevolking gemobeliseerd om de auto los te trekken. Wat een avontuur. Kan dan helemaal niets gaan zoals geplant hier. Ik zou blij zijn als we weer in Tanji zijn.

Binnenland via de Noord-bank

Ja,ja ik weet het. Ik loop een beetje achter met m'n blog. Natuurlijk is dit niet mijn fout ;) Nee het is te wijten aan iets echts Gambiaans. Bijna alle internetcafe's waar wij de afgelopen maand hebben geinternet zijn aan het verbouwen. Ja, het is een soort keten genaamd Quantum die na een goede maand vol internettende touristen gaat investeren in het intereur. Dat het midden in het touristen seizoen is kan ze niets schelen. SUKKELS Maargoed. ik zit nu weer achter internet en hier het verhaal van onze verassende trip het binnenland in.

.

We hadden bedacht dat we de trip naar tendaba (het binnenland van Gambia) wat moesten aanpassen. Mathieu, onze vaste gast ging namelijk al voor de 3de keer met ons mee en we wilde hem verasasen. We besloten dus met de ferry-pont in Banjul over te steken naar de Noordbank. Die helemaal af te rijden tot Farrafini, daar weer over testeken met de boot en dan een stukje terug naar Tendaba camp. Zo gezegd zo gedaan. De noordbank bleek al snel een goede keuze. Deze pas geasfelteerde weg reed geweldig. We zagen veel nieuwe dingen en stopte een paar keer voor wat vogels.

.

In Farrafini brengen we nog een bezoekje aan de Lumo. Dit is een weekmarkt die georganiseerd wordt door boeren uit de omgeving. Omdat Farrafini op nog geen 3 km van de Senegalese grens ligt, zijn er ook veel frans-sprekende mensen. Na veel gedoe in de haven nemen we de pont naar de overkant en arriveren pas rond 8 uur in Tendaba camp. Het laatste stuk gaat over de oude vertrouwde Pothole weg. Meer kuil dan weg dus. In Tendaba worden we vriendelijk ontvangen, en krijgen de luxste primitieve kamers die ze hebben aan het water.